63 rocznica śmierci Augusta Emila Fieldorfa „Nila”

Dziś 24 lutego 2016 roku mija 63 lat od tragicznej śmierci bojownika o naszą niepodległość, organizatora i dowódcy Kedywu Armii Krajowej – generała Augusta Emila Fieldorfa „Nila”.

August Emil Fieldorf urodził się w 1895 roku w Krakowie. Brał udział w I Wojnie Światowej. Służył w Legionach Polskich na froncie rosyjskim. Został następnie wcielony do Armii Austro – Węgier, z której zdezerterował i pod koniec wojny zgłosił się do Polskiej Organizacji Wojskowej. Po powrocie do Polski uczestniczył w kampanii wileńskiej i wojnie polsko – bolszewickiej. W krótkim czasie pokoju wciąż służył w wojsku. Po kampanii wrześniowej, gdy jego dywizja została rozbita przebywał we Francji i Anglii. Następnie jako pierwszy emisariusz Rządu i Naczelnego Wodza przedostał się do Polski, gdzie organizował działalność konspiracyjną. Był dowódcą Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej. Wydał rozkaz zabicia kata Warszawy – generała SS Franza Kutschery. Fieldorf był odpowiedzialny za stworzenie i kierowanie organizacją „Niepodległość”, której zadaniem było działanie Armii Krajowej podczas okupacji sowieckiej. W czasie Powstania Warszawskiego został awansowany na generała brygady. Przed zakończeniem wojny w marcu 1945 roku rozstał wywieziony do obozu pracy na Uralu. Do kraju powrócił dopiero pod koniec 1947 roku i osiedlił się w Łodzi. Nie wrócił już do działalności konspiracyjnej. Chciał ujawnić swoją wojskową przeszłość i rozpocząć życie w cywilu. W 1950 roku przedstawił w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w Łodzi dokumenty poświadczające przebieg służby wojskowej. Niestety zamiast obiecanej amnestii został aresztowany i osadzony w więzieniu na Mokotowie. Generała Fieldorfa fałszywie oskarżono o współpracę z Niemcami, walkę z radzieckimi partyzantami i działaczami lewicowymi. Był torturowany i poniżany podczas przesłuchań, ale mimo tego nie złamał się i nie poszedł na współpracę z Urzędem Bezpieczeństwa. W 1952 roku został skazany na śmierć przez powieszenie. Nie pomogły prośby rodziny o ułaskawienie i 24 lutego 1953 roku wykonano wyrok. Wyrok na generale miał wymiar symboliczny. Komunistyczne władze chciały przedstawić go i całą Armię Krajową jako wroga narodu, kolaboranta z Niemcami. Obawiano się, że „Nil” jako jeden z filarów, symboli podziemia niepodległościowego z czasów wojny, może stanowić zagrożenie dla nowej zaborczej władzy. Przez ponad pół wieku miejsce pochówku generała pozostawało nieznane. Dopiero w 2009 roku badaczom Instytutu Pamięci Narodowej udało się ustalić lokalizację grobu. Ciało zostało pochowane na Wojskowych Powązkach niedaleko jego symbolicznego grobu. Generał August Emil Fieldorf to bohater, przykład postawy niezłomnej, który zasługuje na pamięć i najwyższy szacunek.

Komentowanie jest wyłączone